Sommige werkjes mislukken jammerlijk. Ook dit cape-je, het moest een makkelijk baby-cape-je worden om een baby aan te trekken in de maxi-cosi. Eenmaal van de pennen bleek het veel te wijd. Voor de grap gooide ik het over het hoofd van DD. En het stond geweldig! Zo maakte de mislukking een verrassende wending. Het is nu gewoon een schouderwarmer die uitstekend bij haar jurk past! AFFO 3 is een feit.
Deze DD is vandaag voor het eerst naar de basisschool geweest en dat was voor haar heel leuk. Ze had heerlijk gespeeld met andere kinderen en vanavond is ze met twee vuurrode wangen van vermoeidheid naar bed gebracht! Voor mij was het een vreemde gewaarwording om na ruim 13 jaar eens geen kinderen om de benen te hebben. Het was vreemd stil in huis en ik kon met een gerust hart geurkaarsjes (na een zuurkool maaltijd) aansteken, zonder dat er iemand met de vingertjes er aan zat. De bovenraam kon ook opengezet worden zonder dat ik bang hoefde te zijn dat er iemand uit ging bungelen. Ik denk dat ik nog even wennen moet aan een stukje vrijheid!
Het allermooiste vond ze haar Hello Kitty tas!
Morgen wil ik het Volendamse pak van schoonva in één blogje onder het licht houden. Ik hoop dat jullie allemaal weer lekker in het ritme zitten van de gewone dagelijkse dingen, ik geniet er van! Een lieve groet uit Urk, Antje








